Benlik sahip olma duygusuyla başlar. Benim kelimesi ilk öğrendiğimiz kelimelerdendir. Bu kelimeyle her şeyi sahiplenmeye başlarız. Benim ile türettiğimiz her kelime egodur. Çocuklukta başlayan benim oyuncağım sözü benim bisikletim, benim arabam, benim evim, benim karım-kocam, benim bedenim, benim çocuklarım diye devam eder; ta ki ölüm anına kadar. O anda can boğaza dayandığında can, beden dâhil hiçbir şeyin sizin olmadığını sadece size emanet olarak verildiğini, emaneti sahibine teslim etme zamanın geldiğini anlarsınız lakin iş işten geçmiştir, can boğaza dayandıktan sonra tövbe fayda vermez.